Reizigers van de nieuwste tijd


Notice: Undefined variable: caption in /home/hkrijger/domains/webpresentations.universiteitleiden.nl/public_html/themes/leiden-theme/view/common/block-layout/item-showcase-responsive.phtml on line 56

De wateren waar eens de Barbarijse piraten en Jan Jansz voeren en Michiel de Ruyter zeeslag voerde, werden later fotografisch vastgelegd door vrijetijdsreizigers. Eind negentiende, begin twintigste eeuw kwam hier het toerisme op, terwijl tegelijkertijd ook de amateurfotografie opkwam. Reizigers probeerden het met hun steeds meer portable camera’s iets te ‘vangen’ van het avontuur van vervlogen tijden. De foto’s zijn terug te vinden in de vele honderden reisalbums in de fotocollectie van UB Leiden.

De ontmoeting met de andere cultuur op het continent aan de overkant van het water werd niet alleen met de eigen camera vastgelegd. Reizigers konden ook kant en klare foto’s kopen De vroegste fotografen in de Maghreb kwamen uit Europa of het Nabije Oosten en vormen zo nog een groep transcontinentale avonturiers. Deze foto, waarvan de maker onbekend is, zit in een album met fotografen die zich in Noord-Afrika vestigden, zoals de Armeense Gabriel Lékégian & Co, de Griekse broeders Zangaki en de Franse Hippolyte Arnoux. Zij sprongen op de groeiende vraag van toeristen in.

 

Aanzicht van Algerije

RESOURCE

Aanzicht van Algerije

De Oase van Biskra

RESOURCE

De Oase van Biskra

Benali's beeld

RESOURCE

Benali's beeld

Migranten

RESOURCE

Migranten

‘De grens tussen Europa en Afrika is nog nooit zo goed bewaakt geweest als nu, maar lijkt ook nog nooit zo poreus te zijn als nu. We hoeven maar te kijken naar de duizenden mensen die op illegale bootjes oversteken naar Europa, om te zien dat de Middellandse Zee net als in de tijden van Jan Jansz. een gebied is waar nog veel ongemerkt kan gebeuren. De mensensmokkelaars zijn de nieuwe Kaapvaarders. Sinds de zeventiende eeuw is er veel vooruitgang geboekt. Maar zolang er oorlogen en pandemieën zijn, zal de mens proberen een veilig heenkomen te vinden. En zolang dat gebeurt, zullen verhalen zoals die van Jan Janszoon verteld blijven worden.’